|
| das Erbe {n} | bırakıt {i} |
|
| der Erbe {m} | kalıntı {i} |
|
| das Erbe {n} | kalıt {i} |
|
| das Erbe {n} | miras {i} |
|
| der Erbe {m} | mirasçı {i} |
|
| das Erbe {n} | tereke {i} |
|
| der Erbe {m} | varis {i} |
|
| Erbe einheimsen {allg} | mirasa konmak {allg} |
|
| Erbe ernennen {allg}
[Jur.] | mirasçı tayin etmek {allg} |
|
| das Erbeben {n} | sarsılma {i} |
|
| Erbeben {itr} | sarsılmak {itr} |
|
| das Erbeben {n} | silkinme {i} |
|
| Erbeben {itr} | silkinmek {itr} |
|
| das Erbeben {n} | titreme {i} |
|
| Erbeben {itr} | titremek {itr} |
|
| das Erbeigentum {n}
[Jur.] | veraset yoluyla intikal eden mülk {i} |
|
| die Erbeinsetzung {f} | mirasçı atanması {i} |
|
| die Erbeinsetzung {f}
[Jur.] | mirasçı tayini {i} |
|
| erben {v} | bir soya çekmek {v} |
|
| erben {v} | birinin özelliklerini almak {v} |
|
| erben {v} | miras almak {v} |
|
| erben {v} | miras kalmak {v} |
|
| erben {v} | mirasa konmak {fi} |
|
| die Erbengemeinschaft {f} | miras ortaklığı {i} |
|
| die Erbengemeinschaft {f} | miras şirketi {i} |
|
| die Erbenhaftung {f} | mirasçıların sorumluluğu {i} |
|
| erbeten {v} | dilemek {v} |
|
| erbeten {v} | rica etmek {v} |
|
| erbetteln {v} | dilenerek elde etmek {v} |
|
| erbetteln {v} | dilenmek {v} |
|
| erbeuten {v} | ele geçirmek {v} |
|
| erbeuten {v} | ganimet olarak almak {v} |
|
| erbeuten {v} | zaptetmek {v} |
|
| erbeuten {v} | zorla almak {v} |
|
|
| alleiniger Erbe {allg} | tek mirasçı {allg} |
|
| Anteil am Erbe {allg} | miras hissesi {allg} |
|
| das mütterliche Erbe {allg} | anadan kalan miras {allg} |
|
| Erbe einheimsen {allg} | mirasa konmak {allg} |
|
| Erbe ernennen {allg}
[Jur.] | mirasçı tayin etmek {allg} |
|
| gesetzlicher Erbe {allg} | yasal mirasçı {allg} |
|
| gesetzlicher Erbe {allg} | kanuni mirasçı {allg} |
|
| pflichtteilbeteiligter Erbe {allg} | mahfuz hisseli mirasçı {allg} |
|
| testamentarischer Erbe {allg} | vasiyet yoluyla atanmış mirasçı {allg} |
|
