görgü {i} | der Anstand {m} |
|
görgü {i} | das Benehmen {n} |
|
görgü {i} | der Benimm {m} |
|
görgü {i} | das Dekorum {n} |
|
görgü {allg} | der gute Ton {allg} |
|
görgü {i} | die Erfahrung {f} |
|
görgü {i} | die Gewandtheit {f} |
|
görgü {ç} | die Manieren {pl} |
|
görgü {ç} | die Mores {pl} |
|
görgü {i} | der Schliff {m} |
|
görgü {i} | die Sitte {f} |
|
görgü {ç} | die Sitten {pl} |
|
görgü {ç} | die Umgangsformen {pl} |
|
görgü gereği {s} | anstandshalber {adj} |
|
görgü kitabı {i} | der Knigge {m} |
|
görgü kuralı {i} | die Etikette {f} |
|
görgü kuralı {i} | die Manier {f} |
|
görgü kuralları {ç} | die Anstandsformen {pl} |
|
görgü kuralları {i} | die Lebensart {f} |
|
görgü kuralları {ç} | die Manieren {pl} |
|
görgü kuralları {ç} | die Mores {pl} |
|
görgü kuralları {i} | das Sittengesetz {n} |
|
görgü kurallarına aykırı {s} | sittenlos {adj} |
|
görgü kurallarına aykırı {s} | sittenwidrig {adj} |
|
görgü kurallarına bağlı {s} | förmlich {adj} |
|
görgü kurallarına uygun {s} | formell {adj} |
|
görgü kurallarını bilmeyen {s} | unmanierlich {adj} |
|
görgü kurallarını hiçe saymak {fi} | vorbeibenehmen {v} |
|
görgü kurallarını iyi bilen adam {i} | der Weltmann {m} |
|
görgü şahidi {i}
[huk] | der Zuschauer {m} |
|
görgü tanığı {i} | der Augenzeuge {m} |
|
görgü tanığı {i} | die Augenzeugin {f} |
|
görgü tanığı {i} | der Hauptzeuge {m} |
|
görgü tanığı {i}
[huk] | der Zeuge {m} |
|
görgü tanığının ifadesi {i}
[huk] | der Augenzeugenbericht {m} |
|
görgül {s} | erfahrungsmäßig {adj} |
|
görgülü {a} | gesittet {a} |
|
görgülü {a} | gewandt {a} |
|
görgülü {s} | sittsam {adj} |
|
görgülü {s} | urban {adj} |
|
görgülü {a} | weltmännisch {a} |
|
görgüsüz {s} | flegelhaft {adj} |
|
görgüsüz {s} | knüttelig {adj} |
|
görgüsüz {s} | kräftig {adj} |
|
görgüsüz {s} | rüpelhaft {adj} |
|
görgüsüz {s} | ruppig {adj} |
|
görgüsüz {s} | sittenlos {adj} |
|
görgüsüz {s} | tollpatschig {adj} |
|
görgüsüz {s} | tölpelhaft {adj} |
|
görgüsüz {s} | unartig {adj} |
|
görgüsüz {s} | unbedarft {adj} |
|
görgüsüz {s} | unerzogen {adj} |
|
görgüsüz {s} | unfreundlich {adj} |
|
görgüsüz {s} | ungebildet {adj} |
|
görgüsüz {s} | ungehobelt {adj} |
|
görgüsüz {s} | unhöflich {adj} |
|
görgüsüz {s} | unkultiviert {adj} |
|
görgüsüz {s} | unmanierlich {adj} |
|
görgüsüz {s} | unschicklich {adj} |
|
görgüsüz {s} | wüst {adj} |
|
görgüsüz adam {i} | der Botokude {m} |
|
görgüsüz adam {i} | der Prolet {m} |
|
görgüsüz adam {i} | der Runks {m} |
|
görgüsüz adam {i} | der Rüpel {m} |
|
görgüsüz adam {i} | der Ruppsack {m} |
|
görgüsüz kişi {i} | der Plebejer {m} |
|
görgüsüz kişi {i} | der Unmensch {m} |
|
görgüsüzce {s} | botokudisch {adj} |
|
görgüsüzce {s} | schroff {adj} |
|
görgüsüzleşmek {itr} | verbauern {itr} |
|
görgüsüzlük {i} | die Plumpheit {f} |
|
görgüsüzlük {i} | die Rüpelei {f} |
|
görgüsüzlük {i} | die Ruppigkeit {f} |
|
görgüsüzlük {i} | die Sittenlosigkeit {f} |
|
görgüsüzlük {i} | die Unartigkeit {f} |
|
görgüsüzlük {i} | die Unfreundlichkeit {f} |
|
görgüsüzlük {i} | die Unhöflichkeit {f} |
|
görgüsüzlük {i} | die Unkultur {f} |
|
görgüsüzlük {i} | die Unschicklichkeit {f} |
|
görgüsüzlük {i} | die Verbauerung {f} |
|
görgü gereği {s} | anstandshalber {adj} |
|
görgü kitabı {i} | der Knigge {m} |
|
görgü kuralı {i} | die Etikette {f} |
|
görgü kuralı {i} | die Manier {f} |
|
görgü kuralları {ç} | die Mores {pl} |
|
görgü kuralları {ç} | die Manieren {pl} |
|
görgü kuralları {i} | die Lebensart {f} |
|
görgü kuralları {ç} | die Anstandsformen {pl} |
|
görgü kuralları {i} | das Sittengesetz {n} |
|
görgü kurallarına aykırı {s} | sittenwidrig {adj} |
|
görgü kurallarına aykırı {s} | sittenlos {adj} |
|
görgü kurallarına bağlı {s} | förmlich {adj} |
|
görgü kurallarına uygun {s} | formell {adj} |
|
görgü kurallarını bilmeyen {s} | unmanierlich {adj} |
|
görgü kurallarını hiçe saymak {fi} | vorbeibenehmen {v} |
|
görgü kurallarını iyi bilen adam {i} | der Weltmann {m} |
|
görgü şahidi {i}
[huk] | der Zuschauer {m} |
|
görgü tanığı {i}
[huk] | der Zeuge {m} |
|
görgü tanığı {i} | der Hauptzeuge {m} |
|
görgü tanığı {i} | die Augenzeugin {f} |
|
görgü tanığı {i} | der Augenzeuge {m} |
|
görgü tanığının ifadesi {i}
[huk] | der Augenzeugenbericht {m} |
|