tanıklık {i} | die Bezeugung {f} |
|
tanıklık {i}
[huk] | die Zeugenschaft {f} |
|
tanıklık {i} | das Zeugnis {n} |
|
tanıklık etme {i} | die Bezeugung {f} |
|
tanıklık etme {i} | die Zeugung {f} |
|
tanıklık etmek {v} | ablegen {v} |
|
tanıklık etmek {fi}
[huk] | aussagen {v} |
|
tanıklık etmek {v} | bezeugen {v} |
|
tanıklık etmek {itr} | zeugen {itr} |
|
tanıklık yapmak {v} | bezeugen {v} |
|
tanıklık zorunluluğu {i} | die Aussagepflicht {f} |
|
tanıklıkta zaruret hali {i} | der Aussagenotstand {m} |
|
tanıklıktan çekinme {i} | die Zeugnisverweigerung {f} |
|
tanıklıktan çekinme hakkı {i} | das Zeugnisverweigerungsrecht {n} |
|
tanıklıktan önce yemin {i} | der Voreid {m} |
|
tanıklık etme {i} | die Zeugung {f} |
|
tanıklık etme {i} | die Bezeugung {f} |
|
tanıklık etmek {v} | ablegen {v} |
|
tanıklık etmek {itr} | zeugen {itr} |
|
tanıklık etmek {v} | bezeugen {v} |
|
tanıklık etmek {fi}
[huk] | aussagen {v} |
|
tanıklık yapmak {v} | bezeugen {v} |
|
tanıklık zorunluluğu {i} | die Aussagepflicht {f} |
|
yalancı tanıklık {i} | der Meineid {m} |
|
yalancı tanıklık {allg}
[huk] | falsches Zeugnis {allg} |
|