die Geltung {f} | değer {i} |
|
die Geltung {f} | ehemmiyet {i} |
|
die Geltung {f} | geçerlik {i} |
|
die Geltung {f} | geçerlilik {i} |
|
die Geltung {f} | itibar {i} |
|
die Geltung {f} | kıymet {i} |
|
die Geltung {f}
[Jur.] | meriyet {i} |
|
die Geltung {f} | önem {i} |
|
die Geltung {f} | rayiç {i} |
|
die Geltung {f} | yürürlük {i} |
|
Geltung verschaffen {allg} | kendini saydırmak {allg} |
|
das Geltungsbedürfnis {n} | kendini gösterme isteği {i} |
|
geltungsbedürftig {adj} | kendini ispat ihtiyacında {s} |
|
der Geltungsbereich {m} | geçerlilik alanı {i} |
|
der Geltungsbereich {m} | yürürlük alanı {i} |
|
der Geltungsbereich {m} | yürürlük sahası {i} |
|
die Geltungsdauer {f} | geçerlilik süresi {i} |
|
das Geltungsgebiet {n} | geçerlilik alanı {i} |
|
das Geltungsgebiet {n} | geçerlilik bölgesi {i} |
|
die Geltungssucht {f} | kendini gösterme hırsı {i} |
|
die dem Gesetz Geltung verschaffen {allg} | yasayı yürürlüğe koydurtmak {allg} |
|
Geltung verschaffen {allg} | kendini saydırmak {allg} |
|
in Geltung stehen {allg} | geçerli olmak {allg} |
|
in Kraft setzen, zur Geltung bringen {v} | ileri sürmek {fi} |
|
in Kraft setzen, zur Geltung bringen {v} | iddia etmek {fi} |
|
in Kraft setzen, zur Geltung bringen {s*be}
[Jur.] | yürürlüğe koymak {s*be} |
|
seine Geltung verlieren {allg} | hükmünü kaybetmek {allg} |
|
seine Geltung verlieren {allg} | geçerliliğini yitirmek {allg} |
|
zur Geltung bringen {allg} | olumlu yönde etkilemek {allg} |
|
zur Geltung kommen {allg} | sayılmak {allg} |
|
zur Geltung kommen {allg} | kıymetlenmek {allg} |
|