öfke {i} | der Ärger {m} |
|
öfke {i} | die Aufregung {f} |
|
öfke {i} | die Empörung {f} |
|
öfke {i} | die Entrüstung {f} |
|
öfke {i} | die Erbitterung {f} |
|
öfke {i} | die Ereiferung {f} |
|
öfke {i} | die Erzürnung {f} |
|
öfke {i} | der Frust {m} |
|
öfke {i} | die Gereiztheit {f} |
|
öfke {i} | das Gift {n} |
|
öfke {i} | der Grimm {m} |
|
öfke {i} | die Hitze {f} |
|
öfke {i} | der Jähzorn {m} |
|
öfke {i} | die Rage {f} |
|
öfke {i} | das Ungewitter {n} |
|
öfke {i} | der Unwille {m} |
|
öfke {i} | die Wut {f} |
|
öfke {i} | der Zorn {m} |
|
öfke dolu haykırma {i} | das Donnerwetter {n} |
|
öfke krizi {i}
[hek] | der Wutanfall {m} |
|
öfke krizi {i}
[hek] | der Wutausbruch {m} |
|
öfke nöbeti {i} | der Zornausbruch {m} |
|
öfke topuklarına çıkmak {fi} | vor Wut schäumen {v} |
|
öfkeci {s} | reizbar {adj} |
|
öfkecilik {i} | die Reizbarkeit {f} |
|
öfkeden çıldırma {i} | die Tobsucht {f} |
|
öfkeden çıldırmak {allg} | in Wut geraten {allg} |
|
öfkeden çıldırmış {s} | rabiat {adj} |
|
öfkeden çıldırmış {s} | wutschäumend {adj} |
|
öfkeden çıldırmış {s} | wutschnaubend {adj} |
|
öfkeden kaynıyorum {allg} | ich siede vor Zorn {allg} |
|
öfkeden köpürmek {allg} | die Galle hochkommen {allg} |
|
öfkeden köpürmek {itr} | murren {itr} |
|
öfkeden köpürmek {itr} | schäumen {itr} |
|
öfkeden köpürmek {fi} | vor Wut schäumen {v} |
|
öfkeden kudurma {i} | der Rappel {m} |
|
öfkeden kudurma {i}
[hek] | der Raptus {m} |
|
öfkeden kudurma {i}
[hek] | der Wutanfall {m} |
|
öfkeden kudurma {i}
[hek] | der Wutausbruch {m} |
|
öfkeden kudurmak {itr} | explodieren {itr} |
|
öfkeden kudurmak {itr} | rasen {itr} |
|
öfkeden kudurmak {itr} | schnauben {itr} |
|
öfkeden kudurmak {fi} | totärgern {v} |
|
öfkeden kudurmak {allg} | vor Wut kochen {allg} |
|
öfkeden kudurmak {allg} | vor Wut platzen {allg} |
|
öfkeden kudurmak {allg} | vor Zorn kochen {allg} |
|
öfkeden kudurmak {itr} | wüten {itr} |
|
öfkeden kudurmak {allg} | wütend werden {allg} |
|
öfkeden kudurmuş {s} | tobsüchtig {adj} |
|
öfkeden kudurmuş {s} | wütend {adj} |
|
öfkeden kudurmuş {s} | wutentbrannt {adj} |
|
öfkeden kudurmuş {s} | wütig {adj} |
|
öfkeden kudurmuş {s} | wutschäumend {adj} |
|
öfkeden kudurmuş {s} | wutschnaubend {adj} |
|
öfkeden kudurmuş kişi {i} | der Rappelkopf {m} |
|
öfkeden kudurtmak {allg} | wütend machen {allg} |
|
öfkeden küplere binmek {allg} | stinkwütend sein {allg} |
|
öfkeden rengi atmıştı {allg} | er erblasste vor Wut {allg} |
|
öfkeden sağa sola saldırmak {fi} | herumtoben {v} |
|
öfkelendirme {i} | die Erzürnung {f} |
|
öfkelendirme {i} | die Verärgerung {f} |
|
öfkelendirmek {v} | ärgern {v} |
|
öfkelendirmek {v} | entrüsten {v} |
|
öfkelendirmek {v} | erbittern {v} |
|
öfkelendirmek {v} | erbosen {v} |
|
öfkelendirmek {v} | erzürnen {v} |
|
öfkelendirmek {v} | reizen {v} |
|
öfkelenmek {fi} | aufbrausen {v} |
|
öfkelenmek {itr} | auffahren {itr} |
|
öfkelenmek {fi} | böse werden {v} |
|
öfkelenmek {itr} | ergrimmen {itr} |
|
öfkelenmek {itr} | giften {itr} |
|
öfkelenmek {fi} | hochfahren {v} |
|
öfkelenmek {fi} | hochgehen {v} |
|
öfkelenmek {allg} | in Wut geraten {allg} |
|
öfkelenmek {allg} | in Zorn geraten {allg} |
|
öfkelenmek {itr}
[hayb] | kollern {itr} |
|
öfkelenmek {fi} | ärgern {v} |
|
öfkelenmek {fi} | entrüsten {v} |
|
öfkelenmek {fi} | erbosen {v} |
|
büyük öfke {i} | die Sauwut {f} |
|
büyük öfke {i} | die Stinkwut {f} |
|
delirmişçesine öfke {i} | die Berserkerwut {f} |
|
gözünü öfke bürümüş {i} | der Wüterich {m} |
|
kudurmuşcasına öfke {i} | die Berserkerwut {f} |
|
öfke dolu haykırma {i} | das Donnerwetter {n} |
|
öfke krizi {i}
[hek] | der Wutausbruch {m} |
|
öfke krizi {i}
[hek] | der Wutanfall {m} |
|
öfke nöbeti {i} | der Zornausbruch {m} |
|
öfke topuklarına çıkmak {fi} | vor Wut schäumen {v} |
|
şiddetli öfke {i} | die Berserkerwut {f} |
|
vahşi öfke {allg} | rasender Wut {allg} |
|