evlenme {i} | die Ehe {f} |
|
evlenme {i} | das Eheband {n} |
|
evlenme {i} | der Ehebund {m} |
|
evlenme {i} | das Ehehindernis {n} |
|
evlenme {i} | die Eheschließung {f} |
|
evlenme {i} | der Ehestand {m} |
|
evlenme {i} | die Heirat {f} |
|
evlenme {i} | die Hochzeit {f} |
|
evlenme {i} | die Trauung {f} |
|
evlenme {i} | die Verheiratung {f} |
|
evlenme {i} | die Vermählung {f} |
|
evlenme akdi {i} | die Eheschließung {f} |
|
evlenme belgesi {i} | die Heiratsurkunde {f} |
|
evlenme beyannamesi {i} | die Anmeldung der Eheschließung {f} |
|
evlenme cüzdanı {i} | die Heiratsurkunde {f} |
|
evlenme cüzdanı {i} | der Trauschein {m} |
|
evlenme defteri {i} | das Heiratsbuch {n} |
|
evlenme ehliyeti {i} | die Ehefähigkeit {f} |
|
evlenme ehliyeti {i} | die Heiratsfähigkeit {f} |
|
evlenme ehliyeti {i} | die Heiratsmündigkeit {f} |
|
evlenme günü {i} | der Ehrentag {m} |
|
evlenme günü {i} | der Hochzeitstag {m} |
|
evlenme hediyesi {i} | das Hochzeitsgeschenk {n} |
|
evlenme hukuku {i}
[huk] | das Eherecht {n} |
|
evlenme ikramiyesi {i} | die Heiratszulage {f} |
|
evlenme ikramiyesi {i} | der Heiratszuschuss {m} |
|
evlenme ilanı {i} | die Heiratsanzeige {f} |
|
evlenme izni {i} | die Eheerlaubnis {f} |
|
evlenme kağıdı {i} | die Heiratsurkunde {f} |
|
evlenme kanunu {i} | das Ehegesetz {n} |
|
evlenme kütüğü {i} | der Heiratsregister {m} |
|
evlenme niyetinde olmak {allg} | ernste Absichten haben {allg} |
|
evlenme primi {i} | die Heiratszulage {f} |
|
evlenme primi {i} | der Heiratszuschuss {m} |
|
evlenme sigortası {i}
[huk] | die Aussteuerversicherung {f} |
|
evlenme sonucu ortaya çıkan akrabalık {allg} | verschwägert {allg} |
|
evlenme sözü {i} | das Ehegelöbnis {n} |
|
evlenme sözü {i} | das Eheversprechen {n} |
|
evlenme sözü vererek kandıran {i} | der Heiratsschwindler {m} |
|
evlenme suretiyle nesebin meşrulaşması {i}
[huk] | die Legitimation {f} |
|
evlenme tanığı {i} | der Trauzeuge {m} |
|
evlenme tanığı {i} | die Trauzeugin {f} |
|
evlenme teklif etmek {allg} | Heiratsantrag machen {allg} |
|
evlenme teklifi {i} | der Heiratsantrag {m} |
|
evlenme teklifi almak {allg} | Heiratsantrag bekommen {allg} |
|
evlenme tellalı {i} | die Ehevermittlerin {f} |
|
evlenme tellallığı {i} | die Ehevermittlung {f} |
|
evlenme töreni {i} | der Beilager {m} |
|
evlenme töreni {i} | die Trauung {f} |
|
evlenme töreni konuşması {i} | die Traurede {f} |
|
evlenme vaadi {i} | das Eheversprechen {n} |
|
evlenme vaadi {i} | das Heiratsversprechen {n} |
|
evlenme yasağı {i} | das Eheverbot {n} |
|
evlenme yasağı {i} | das Zölibat {n} |
|
evlenme yaşı {i} | das Heiratsalter {n} |
|
evlenme yaşı gelmiş {s}
[huk] | heiratsfähig {adj} |
|
evlenme yıldönümü {i} | der Hochzeitstag {m} |
|
evlenme yoluyla elde edilmiş {s} | angeheiratet {adj} |
|
evlenmede çok şanslı olmak {allg} | eine gute Partie machen {allg} |
|
evlenmeden birlikte yaşama {i} | die Nichteheliche Lebensgemeinschaft {f} |
|
evlenmeden birlikte yaşamak {allg} | in wilder Ehe leben {allg} |
|
evlenmeden önce olan {s} | vorehelich {adj} |
|
evlenmeden önceki soyadı {i} | der Mädchenname {m} |
|
evlenmek {allg} | die Ehe schließen {allg} |
|
evlenmek {v} | ehelichen {v} |
|
evlenmek {allg} | einen Hausstand gründen {allg} |
|
evlenmek {v} | freien {v} |
|
evlenmek {fi} | heimführen {v} |
|
evlenmek {v} | heiraten {v} |
|
evlenmek {fi} | in den Stand der Ehe treten {v} |
|
evlenmek {allg} | binden {allg} |
|
evlenmek {allg} | verbinden {allg} |
|
evlenmek {fi} | verbinden {v} |
|
evlenmek {fi} | verehelichen {v} |
|
evlenmek {fi} | vermählen {v} |
|
evlenmek {allg} | unter die Haube kommen {allg} |
|
evlenmek {fi} | vermählen {v} |
|
evlenmek {allg} | vor den Traualtar treten {allg} |
|
evlenmek amacıyla bir kıza talip olmak {v} | freien {v} |
|
evlenmek için kız aramak {allg} | auf Freiersfüßen gehen {allg} |
|
batıl evlenme {i} | die Nichtehe {f} |
|
danışıklı evlenme {i} | die Scheinehe {f} |
|
dışardan evlenme {i} | die Exogamie {f} |
|
evlenme akdi {i} | die Eheschließung {f} |
|
evlenme belgesi {i} | die Heiratsurkunde {f} |
|
evlenme beyannamesi {i} | die Anmeldung der Eheschließung {f} |
|
evlenme cüzdanı {i} | die Heiratsurkunde {f} |
|
evlenme cüzdanı {i} | der Trauschein {m} |
|
evlenme defteri {i} | das Heiratsbuch {n} |
|
evlenme ehliyeti {i} | die Heiratsfähigkeit {f} |
|
evlenme ehliyeti {i} | die Ehefähigkeit {f} |
|
evlenme ehliyeti {i} | die Heiratsmündigkeit {f} |
|
evlenme günü {i} | der Hochzeitstag {m} |
|
evlenme günü {i} | der Ehrentag {m} |
|
evlenme hediyesi {i} | das Hochzeitsgeschenk {n} |
|
evlenme hukuku {i}
[huk] | das Eherecht {n} |
|
evlenme ikramiyesi {i} | der Heiratszuschuss {m} |
|
evlenme ikramiyesi {i} | die Heiratszulage {f} |
|
evlenme ilanı {i} | die Heiratsanzeige {f} |
|
evlenme izni {i} | die Eheerlaubnis {f} |
|
evlenme kağıdı {i} | die Heiratsurkunde {f} |
|
evlenme kanunu {i} | das Ehegesetz {n} |
|
evlenme kütüğü {i} | der Heiratsregister {m} |
|
evlenme niyetinde olmak {allg} | ernste Absichten haben {allg} |
|
evlenme primi {i} | die Heiratszulage {f} |
|
evlenme primi {i} | der Heiratszuschuss {m} |
|
evlenme sigortası {i}
[huk] | die Aussteuerversicherung {f} |
|
evlenme sonucu ortaya çıkan akrabalık {allg} | verschwägert {allg} |
|
evlenme sözü {i} | das Eheversprechen {n} |
|
evlenme sözü {i} | das Ehegelöbnis {n} |
|
evlenme sözü vererek kandıran {i} | der Heiratsschwindler {m} |
|
evlenme suretiyle nesebin meşrulaşması {i}
[huk] | die Legitimation {f} |
|
evlenme tanığı {i} | die Trauzeugin {f} |
|
evlenme tanığı {i} | der Trauzeuge {m} |
|
evlenme teklif etmek {allg} | Heiratsantrag machen {allg} |
|
evlenme teklifi {i} | der Heiratsantrag {m} |
|
evlenme teklifi almak {allg} | Heiratsantrag bekommen {allg} |
|
evlenme tellalı {i} | die Ehevermittlerin {f} |
|
evlenme tellallığı {i} | die Ehevermittlung {f} |
|
evlenme töreni {i} | die Trauung {f} |
|
evlenme töreni {i} | der Beilager {m} |
|
evlenme töreni konuşması {i} | die Traurede {f} |
|
evlenme vaadi {i} | das Eheversprechen {n} |
|
evlenme vaadi {i} | das Heiratsversprechen {n} |
|
evlenme yasağı {i} | das Zölibat {n} |
|
evlenme yasağı {i} | das Eheverbot {n} |
|
evlenme yaşı {i} | das Heiratsalter {n} |
|
evlenme yaşı gelmiş {s}
[huk] | heiratsfähig {adj} |
|
evlenme yıldönümü {i} | der Hochzeitstag {m} |
|
evlenme yoluyla elde edilmiş {s} | angeheiratet {adj} |
|
hukuki olarak evlenme yetisine sahip olma {s}
[huk] | heiratsfähig {adj} |
|
medeni evlenme {i} | die Zivilehe {f} |
|
tekrar evlenme {i} | die Wiederverheiratung {f} |
|
tekrar evlenme kaydı {i} | die Wiederverheiratungsklausel {f} |
|
yeniden evlenme {i} | die Wiederverheiratung {f} |
|