recht- {allg} | sağ {allg} |
|
absolutes Recht {nom}
[Jur.] | mutlak hukuk {i} |
|
absolutes Recht {nom}
[Jur.] | mutlak hak {i} |
|
allgemeines Recht {allg}
[Jur.] | genel hukuk {allg} |
|
als Recht beanspruchen {allg}
[Jur.] | hak talep etmek {allg} |
|
angloamerikanisches Recht {n}
[Jur.] | angloamerikan hukuku {i} |
|
das Anspruch aus einem Recht {allg} | bir haktan doğan talep {allg} |
|
anwendbares Recht {allg} | uygulanan kanun {allg} |
|
anwendbares Recht {allg} | ilgili yasa {allg} |
|
anzuwendendes Recht {n}
[Jur.] | uygulanacak hukuk {i} |
|
das auf sein Recht verzichten {allg} | hakkından feragat etmek {allg} |
|
ausschließliches Recht {allg}
[Jur.] | inhisari hak {allg} |
|
beschränktes dingliches Recht {n} | mülkiyetten gayri ayni hak {i} |
|
das bürgerliches Recht {n}
[Jur.] | medeni hukuk {i} |
|
das das öffentliche Recht {allg}
[Jur.] | kamu hukuku {allg} |
|
das öffentliche Recht {allg}
[Jur.] | amme hukuku {allg} |
|
das Recht absprechen {allg} | haklarından yoksun bırakmak {allg} |
|
das Recht beugen {allg}
[Jur.] | yasalara karşı gelmek {allg} |
|
das Recht mit Füßen treten {allg} | hakları çiğnemek {allg} |
|
dingliches Recht {n} | ayni hak {i} |
|
das dispositives Recht {nom}
[Jur.] | tamamlayıcı hukuk {i} |
|
dispositives Recht {nom}
[Jur.] | ihtiyari hukuk {i} |
|
du hast Recht {allg}
[Redw.] | Haklısın {allg} |
|
ein Recht wahrnehmen {allg} | hak iddia etmek {allg} |
|
er ist nicht recht klug {allg} | ne söylediğini bilmiyor {allg} |
|
erst recht {allg} | daha ziyade {allg} |
|
europäisches Recht {n}
[Jur.] | Avrupa Hukuku {i} |
|
das formelles Recht {n}
[Jur.] | şekli hukuk {i} |
|
das für Recht erkannt {allg}
[Jur.] | gereği düşünüldü {allg} |
|
gemeines Recht {n} | genel hak {i} |
|
das gemeinsames Recht {n}
[Jur.] | ortak hukuk {i} |
|
das geschriebenes Recht {allg}
[Jur.] | yazılı hukuk {allg} |
|
göttliches Recht {allg}
[Rel.] | dini hukuk {allg} |
|
in nationales Recht umsetzen {allg} | ulusal yasaya uygulamak {allg} |
|
innerstaatliches Recht {n}
[Jur.] | iç hukuk {i} |
|
das internationales Recht {n}
[Jur.] | uluslararası hukuk {i} |
|
das islamisches Recht {allg}
[Rel.] | İslam hukuku {allg} |
|
jemandem recht sein {v} | işine gelmek {fi} |
|
kanonisches Recht {n}
[Rel.] | kilise hukuku {i} |
|
das kanonisches Recht {n} | şeriat {i} |
|
das kodifiziertes Recht {allg}
[Jur.] | yazılı hukuk {allg} |
|
kontinentaleuropäisches Recht {n}
[Jur.] | kıta avrupa hukuku {i} |
|
das materielles Recht {n}
[Jur.] | maddi hukuk {i} |
|
das mir ist alles recht {allg} | bana göre hava hoş {allg} |
|
mir ist es recht {allg} | bana göre hava hoş {allg} |
|
mit Fug und Recht {allg} | tamamen haklı olarak {allg} |
|
mit Fug und Recht {allg} | hakkıyla {allg} |
|
mit vollem Recht {allg} | haklı olarak {allg} |
|
nach dem islamischen Recht erlaubtes {allg}
[Rel.] | helal {allg} |
|
nach türkischem Recht {allg}
[Jur.] | Türk hukukuna göre {allg} |
|
nachgiebiges Recht {n}
[Jur.] | tamamlayıcı hukuk {i} |
|
das nicht recht deutlich {allg} | tam belli olmayan {allg} |
|
nicht recht deutlich {allg} | belli belirsiz {allg} |
|
nicht recht klar {allg} | belli belirsiz {allg} |
|
nun erst recht {allg} | oranla {allg} |
|
nun erst recht {allg} | nispetle {allg} |
|
nun erst recht {allg} | mahsus {allg} |
|
objektives Recht {n}
[Jur.] | objektif hukuk {i} |
|
das öffentliches Recht {n}
[Jur.] | kamu hukuku {i} |
|
das positives Recht {n}
[Jur.] | müspet hukuk {i} |
|
das recht {a} | münasip {a} |
|
recht {adj} | uygun {s} |
|
recht {a} | adil {a} |
|
recht {a} | haklı {a} |
|
recht {adv} | pek çok {adv} |
|
recht {adj} | elverişli {s} |
|
recht {a} | meşru {a} |
|
Recht {n} | tüze {i} |
|
das Recht {n} | adalet {i} |
|
das Recht {n} | hakkaniyet {i} |
|
das recht {a} | pek {a} |
|
Recht {n} | yetki {i} |
|
das Recht {n} | doğru şey {i} |
|
das Recht {n} | kanun {i} |
|
das Recht {n} | salahiyet {i} |
|
das recht {adj} | hakiki {s} |
|
recht {adv} | oldukça {adv} |
|
recht {a} | yasal {a} |
|
recht {adj} | doğru {s} |
|
Recht {n}
[Jur.] | hukuk {i} |
|
das recht {adj} | sağ taraf {s} |
|